| TÜRKİYE SANAL EĞİTİM BİLİMLERİ KÜTÜPHANESİ Afyon Kocatepe Üniversitesi | ![]() |
|
Yrd.Doç.Dr. Cem BABADOĞAN
Milli Eğitim, 147,2000.
GİRİŞ
Öğretme öğrenme süreci, bir eğitim programı içinde
incelenmesi en güç alanlardan biridir. Özellikle sınıf içi etkileşimin
net bir biçimde çözümlenmesi öğretme öğrenme içindeki çözümsüz bir çok
sorununun da çözülebilmesine olanak tanıyacaktır. Öğretme öğrenme sürecinin
temel elemanları öğretmen ve öğrencidir. Gerçekte tüm süreç önceden saptanmış
hedefler doğrultusunda, belirli bir içeriğin aktarılması ya da paylaşılması
üzerine kurulmuştur. Sonuçta istenilen düzeyde bir ürün elde edildiği anda
da öğretme öğrenme sürecinin etkili olduğu ifade edilir. Belki de bu süreç
içinde en kritik eleman ise süreç üzerine düğümlenmektedir.
Yöntem ise süreç bileşenleri içinde en geniş biçimde kapsanmaktadır. Bilindiği üzere bir hedefe erişmek ya da bir amacı gerçekleştirmek üzere izlenen yol olarak tanımladığımız yöntem de uygulanış biçimi olarak adlandırılan teknikler bir düşünüldüğünde anlam kazanmaktadır. Yöntem ile teknik arasındaki ilişki örüntüsü, strateji ve taktik arasında bulunmaktadır. Strateji, yöntemin üzerinde daha geniş bir şemsiye oluşturmaktadır. Strateji; yöntemi kapsamakla birlikte alınacak önlemleri de içinde barındırır. Bu bağlamda strateji ve taktikler, öğreticiye yöntem ve tekniklere göre daha geniş bir hareket alanı çizer. Stil ise bu iki kavramsal yapıyı yönlendiren, bireysel özellikler takımı olarak ortaya çıkmaktadır. Öğreticinin yöntem seçimini etkileyen faktörler incelendiğinde, öğreticinin yönteme yatkınlığı; maliyet, zaman, öğrenen özellikleri gibi diğer özelliklere oranla daha önemli bir hale gelmektedir.
Beyin ve Stil
Tamamı
Asıl kaynağa ulaşamıyorsanız, Arşivimizdeki metni okuyabilirsiniz.