TÜRKİYE  SANAL  EĞİTİM BİLİMLERİ KÜTÜPHANESİ                          Afyon Kocatepe Üniversitesi

 Oktay Akbal
   3 Nisan 1997.

 "...içeriye girdikten sonra, müderris ve öğrencilerle selamlaştıktan sonra Gazi bir sıra üstüne oturdu. Müderrise şu soruyu sordu:
 - Hoca Efendi dersiniz nedir?
 - Lisan - ül Arabi
 - Yani öğrenciye Arap dilini mi öğretiyorsunuz.
 - Evet.
 Gazi bu cevap üzerine öğrencilerden birini ayağa kaldırdı:
 - Al şu tebeşiri, tahtaya geç. Söyleyeceğimi yaz ve Arapçaya çevir.
 Gazi şu cümleyi yazdı:
 `Eski Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde birçok azınlık ile birlikte Arap azınlığı da vardı. Bugün milli sınırlarımız içinde ise Arap azınlığı yoktur.'
 Öğrenci bu sözleri bir türlü Arapçaya çeviremez. Başka bir öğrenci kalkar, o da yapamaz. Müderrisin kendisi bile belki bu çeviriyi yapamayacaktır. Gazi, sınıfa bakar, yirmi yaşın eşiğinde sağlıklı gençler... Yıl 1921'dir, Anadolu'da bütün ulusun katılımıyla bağımsızlık savaşı yaşanmaktadır. Gazi ayağa kalkar, Hoca'ya şu sözlerle seslenir:
 - Hoca efendi memleket savaşıyor, istiklal ve varlığını kurtarmaya çalışıyor. Böyle önemli bir zamanda Lisan - ül - Arabi ile vakit geçirmek, bu gürbüz Türk çocuklarını cephelerden alıkoyarak bu karanlık odalara tıkmak günahtır. Bir dil bu tür karanlık
 odaların içinde öğrenilmez. Lisan öğrenmek daha çok bir çevre sorunudur. Akşehir, bir Anadolu, bir Türk kasabasıdır. Burada Arapça konuşan kimse yoktur. Onun için bu dili öğrenmeye de lüzum yoktur. Çünkü Arapça bugün ilim ve fen dili değildir.
 Gazi Akşehir'de bir başka okula, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir liseye gider, orası da önceki medreseden farksızdır, başı sarıklı hocalar burada da Arapça öğretmektedirler.
 Karatahtada "itidal" sözcüğünü okuyan Gazi bir öğrenciye sorar "itidal"in ne anlama geldiğini. Öğrenci bilemez, arkadaşı da bilemez. Gazi hocaya döner:
 Tam metin

 Eğer tam metine ulaşamıyorsanız, Arşivimizdeki tam metni görebilirsiniz.